บทที่ 7 ตอนที่7 ผู้หญิงอีกคน

ตอนที่7

ผู้หญิงอีกคน

เช้าวันต่อมา เพลงพิณตื่นขึ้นพร้อมดวงตาบวมแดง เธอแต่งหน้ากลบความอ่อนล้าอย่างประณีต เพราะวันนี้ต้องไปลองแบบการ์ดแต่งงานกับแม่ของธีธัชระหว่างแต่งตัว เธอมองแหวนที่ร้านให้ยืมมาลองอีกครั้ง มันวางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งอย่างสงบ งดงาม และบริสุทธิ์เธอหยิบมันขึ้นมาสวมชั่วคราว

นิ้วนางข้างซ้ายของเธอดูแปลกตาเหมือนเป็นมือของผู้หญิงอีกคน

ผู้หญิงที่พร้อมแต่งงาน พร้อมเริ่มต้นใหม่

พร้อมเป็นภรรยาของผู้ชายดี ๆ คนหนึ่ง

ไม่ใช่เธอที่ยังมีอดีตตามหลอกหลอน เสียงข้อความดังขึ้นเพลงพิณสะดุ้งอีกครั้ง ก่อนรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ไม่ใช่รามิลแต่เป็นเบอร์ไม่รู้จักอีกเบอร์หนึ่ง

“เธอฉีกของเก่าทิ้งได้ แต่ฉีกความจริงทิ้งไม่ได้หรอกเพลง”

หัวใจของเธอหล่นวูบอีกข้อความตามมา

“แล้วเจอกันในงานแต่ง”

โทรศัพท์แทบร่วงจากมือเพลงพิณยืนแข็งค้างอยู่หน้ากระจก ใบหน้าที่แต่งไว้อย่างสวยงามซีดลงจนแทบไร้สีเลือด

ในกระจก เธอเห็นตัวเองสวมแหวนแต่งงานของธีธัช แต่ในหน้าจอโทรศัพท์ อดีตกำลังยิ้มเยาะเธออย่างผู้ชนะ หญิงสาวค่อย ๆ กำมือที่สวมแหวนแน่น

เพชรเม็ดเล็กบนนิ้วสะท้อนแสงไฟเป็นประกายสวยงาม แต่น้ำตาของเธอกลับร่วงลงมาหนึ่งหยด

เพราะเธอเพิ่งเข้าใจอย่างแท้จริงว่า…การเป็นเจ้าสาวของธีธัชไม่ได้เริ่มต้นจากความรักแต่มันกำลังเริ่มต้นจากความลับและความลับนั้นอาจพังทุกอย่างลงในวันที่เธอไม่เหลือทางหนีอีกต่อไป