บทที่ 18 สัมผัสที่คุ้นเคยในมุมมืด

ปลายฝนหยุดมือที่กำลังล้างจาน ปล่อยให้น้ำไหลผ่านแก้วไปเงียบๆ

"เหนื่อยก็ไปอาบน้ำนอนพักสิคะ มายืนทิ้งน้ำหนักใส่คนอื่นแบบนี้จะหายได้ยังไง"

"อยู่แบบนี้หายเหนื่อยกว่าตั้งเยอะ" เขากระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นอีกนิด ซุกหน้าเข้ากับซอกคอหอมกรุ่น

"ชาร์จแบตให้หน่อยสิ"

"พี่ดินนี่... บทจะอ้อนก็อ้อนเป็นเด็กเลยนะคะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ