บทที่ 37 ติวเตอร์ส่วนตัว

เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ก้าวเข้ามาในห้อง ปลายฝนไม่ได้หันไปมอง เธอยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่บนพรมผืนหนาหน้าโซฟา รอบตัวเต็มไปด้วยกองหนังสือเภสัชวิทยาและชีทสรุปที่ถูกไฮไลต์จนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง มือเล็กยกขึ้นขยี้ผมตัวเองจนฟูฟ่อง ปากก็บ่นงึมงำท่องจำกลไกการออกฤทธิ์ของยาอย่างเอาเป็นเอาตาย

"ทำอะไร หัวฟูเป็นรัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ