บทที่ 43 โทสะของอาจารย์หมอ

นิ้วแกร่งเคาะลงบนโต๊ะทำงานเป็นจังหวะ บดินทร์ละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ปรายตามองโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างกัน ข้อความที่เขาส่งไปเมื่อชั่วโมงก่อนยังคงไร้การตอบรับ

"หายไปไหนของเขานะ"

เสียงทุ้มพึมพำ อาการเงียบหายไปดื้อๆ แบบนี้ผิดวิสัยของปลายฝน ปกติเธอต้องรีบพิมพ์เถียงฉอดๆ หรือไม่ก็ส่งสติกเกอร์กวนๆ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ