บทที่ 44 ลบคำครหาด้วยหัวใจ

ติ๊ด... แกร๊ก!

เสียงปลดล็อกประตูดิจิทัลดึงสติคนที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาให้สะดุ้ง ปลายฝนรีบยกมือปาดคราบน้ำตาบนแก้มลวกๆ พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด

บดินทร์ก้าวเข้ามาในห้องชุด ถอดรองเท้าหนังวางไว้ข้างชั้นวาง เสื้อเชิ้ตสีเข้มของเขาเปียกชื้นไปครึ่งซีก หยดน้ำฝนเกาะตามเส้นผมและลาดไหล่กว้าง เขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ