บทที่ 45 คืนที่ฝนตกหนักและใจที่เปราะบาง

แผ่นหลังบางสัมผัสกับฟูกนุ่มยวบลงไปตามน้ำหนักตัว บดินทร์ค่อยๆ วางร่างของปลายฝนลงบนเตียงคิงไซส์อย่างเบามือที่สุด เขายันแขนทั้งสองข้างคร่อมทับร่างเธอไว้ นัยน์ตาคมกริบทอดมองดวงตาที่ยังคงฉ่ำน้ำ

"เลิกคิดเรื่องสัญญางี่เง่าในห้องหนังสือนั่นได้แล้วนะฝน" เสียงทุ้มกระซิบชิดริมฝีปาก

"พรุ่งนี้เช้าผมจะเอามาฉีกท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ