บทที่ 47 ลูกสาวของเพื่อนแม่

เสียงกริ่งหน้าประตูดังซ้ำอีกครั้ง บดินทร์ละสายตาจากชามข้าวต้มบนโต๊ะกระจก หันไปมองบานประตูไม้สีเข้มด้วยความแปลกใจ

"ใครมาแต่เช้าขนาดนี้นะ นิติบุคคลหรือเปล่าคะ" ปลายฝนถามขณะจัดวางแก้วน้ำเย็นลงบนโต๊ะ บรรยากาศอบอุ่นเมื่อครู่ถูกแทรกขึ้นด้วยความสงสัย

"ไม่น่าใช่นะ ปกตินิติฯ จะโทรเข้าเครื่องที่ห้องก่อน" ชา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ