บทที่ 66 ปัญหาของคุณคือปัญหาของผม

อุณหภูมิภายในห้องนั่งเล่นเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศ แต่ความเปียกชื้นบริเวณหน้าอกเสื้อยืดสีขาวของบดินทร์กลับให้ความรู้สึกอุ่นร้อน ร่างเล็กในอ้อมแขนยังคงสั่นสะท้านตามจังหวะสะอื้น ปลายฝนซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้าง สองมือขยุ้มเนื้อผ้าเอาไว้แน่นราวกับคนจมน้ำที่พยายามคว้าขอนไม้เป็นที่พึ่งสุดท้าย

"ฝนมีแต่ส...