บทที่ 67 เยี่ยมบ้านปลายฝน

ความอบอุ่นจากฝ่ามือใหญ่และแววตาแน่วแน่ของบดินทร์ ชะล้างความรู้สึกไร้ค่าที่เกาะกินหัวใจของปลายฝนไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความซาบซึ้งที่อัดแน่นจนล้นอก หญิงสาวปาดคราบน้ำตาบนแก้มลวกๆ แล้วโผเข้ากอดร่างหนาอีกครั้ง ตวัดแขนรัดรอบเอวสอบแน่น ทิ้งความรู้สึกผิดทั้งหมดและเปิดรับความมั่นคงที่เขามอบให้อย่างเต็มใจ

"ข...