บทที่ 79 รับมือกับแพทย์ประจำบ้าน

"คุณแม่..." ปลายฝนส่ายหน้าช้า ๆ รีบยกมือขึ้นแตะหลังมือของคุณหญิง "ฝนไม่ได้คิดแบบนั้นเลยนะคะ ฝนต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณแม่ ที่เมตตาช่วยปลดหนี้ให้ฝน ช่วยรักษาบ้านของฝนเอาไว้"

"หนูอย่าเพิ่งปลอบใจแม่เลยลูก ฟังแม่พูดให้จบก่อน" คุณหญิงบีบมือลูกสะใภ้แน่นขึ้น

"แม่กลัวแทบแย่ว่าตาดินมันจะทำร้ายจิตใจหนู กลัวว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ