บทที่ 88 ของหวาน

ประโยคตัดพ้อเล็ก ๆ นั้นทำให้ศัลยแพทย์หนุ่มยอมลืมตาขึ้นมาในที่สุด นัยน์ตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่อยู่ห่างไปไม่ถึงคืบ บดินทร์ถอนหายใจยาว ยอมคลายอ้อมกอดออกช้า ๆ

"เอาเรื่องเดตมาอ้างแบบนี้ พี่จะใจแข็งปฏิเสธได้ยังไง" เขายันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงนุ่ม เสยผมที่ปรกหน้าผากลวก ๆ "อยากไปห้างไหน ไปทำอะไรบ้าง ว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ