บทที่ 91 ความสุขที่สมบูรณ์แบบ

แสงแดดยามสายลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านทึบแสงเข้ามาตกกระทบลงบนปลายเตียงคิงไซส์ เวลาล่วงเลยเข้าสู่วันอาทิตย์ตอนสิบเอ็ดโมงเช้า ทว่าสองร่างบนเตียงกว้างยังคงนอนตระกองกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาโดยไม่มีใครคิดจะขยับตัวลุกไปไหน

ปลายฝนขยับตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกับความปวดเมื่อยที่แล่นริ้วไปทั่วบั้นเอวและต้นขา ร่างกาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ