บทที่ 88 มิอาจยับยั้งช่างใจได้ [NC20+]

“ไม่เป็นไรนะคนดี... ไม่เป็นไร โอ้...” เชลดอลปลอบเธอพร้อมกับส่งเสียงครางโหย เนื่องจากเนื้อนุ่มของเธอนั้นมันตอดรัดเขาจนปวดร้าว เชลดอลค่อยๆ ขยับสะโพกเข้าออกช้าบ้าง เร็วบ้าง สลับกันไป ร่างบางสั่นไหวตามแรงโยกของชายหนุ่ม เชลดอลเลือกที่จะรักกับเธอแบบนี้ไปก่อน ด้วยกลัวว่าร่างบางของเธอนั้นจะร้าวระบมไปมากกว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ