บทที่ 105 ช่วงนี้จน

บทที่ 105 ช่วงนี้จน

“เออเกียร์มึงกูรู้แต่เพื่อนกูนี่อยากให้เกียร์มึงแทบเป็นแทบตายแย่งกันอย่างหมาแย่งเนื้อ”

โห...

“ช่างเปรียบ” ผมเลือกตอบแต่กำเกียร์ไว้ในมือแน่ก่อนยกบุหรี่ขึ้นมาสูบแล้วพ่นควันออกมาปล่อยให้มันหายไปตามแรงลม “แล้วเฮียมีอะไรหรือเปล่าหรือจะมาจัดหนักที่ผมแต่งกายผิดระเบียบหรือว่ามารับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ