บทที่ 112 กราฟชีวิต

บทที่ 112 กราฟชีวิต

ตอบแค่นี้ผมก็โยนโทรศัพท์ลงเตียงไปอีกฟากหนึ่งไม่แม้จะคิดตอบอะไรหรือว่าแตะต้องมันอีก ก่อนจะย้ายตัวออกจากห้องนอนมานั่งกลางห้องรับแขกที่บรรยากาศแม่งเงียบสนิท 

ความเงียบเคยเป็นสิ่งที่ผมชื่นชอบมากแต่ตอนนี้กับไม่ใช่เลยสักนิด ทำไมทุกอย่างแม่งน่ารำคาญไปหมดก็ไม่รู้ ความคิดของผมแล่นไปถึงก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ