บทที่ 39 ตอกย้ำ

บทที่ 39 ตอกย้ำ

แกร๊ก!

และแล้วเสียงบิดประตูก็ทำให้ทุกอย่างที่ฉันคิดพังทลายลงไปหมดในคราวเดียวกัน เวลาที่รอนั้นมันช่างเนินนานจับใจเสียจริงจนกระทั่งมีร่างใหญ่ของผู้ชายที่ฉันคุ้น ๆ หน้าเปิดประตูเข้ามาอย่างเรียบ ๆ สองเท้าหยุดอยู่คาประตูไม่เดินเข้ามาต่อ ไม่ได้ทำท่าทีรุกรามใด ๆ ทั้งนั้น

“ไปหาผัวเธอซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ