บทที่ 55 คิดบัญชี

บทที่ 55 คิดบัญชี

กุญแจห้องที่อยู่ในกางเกงเสือกโผล่หมายเลยห้องขึ้นมาเองหรือว่าจะเป็นดวงซะตาของมันที่ใกล้กำลังจะขาด

“เออ!” เสียงขานรับดังขึ้นเทียบเท่ากับผมแต่แววตามันไม่ใช่ มันมีความขี้ขลาดผสมอยู่มากมายจนทำให้ผมต้องแสะยิ้มด้วยความสมเพช

“กูก็มายืนอยู่ตรงหน้าของมึงไงวะ!” ผมจ้องมันด้วยความเดือด “...