บทที่ 95 ไม่มีก็ไม่ตาย

บทที่ 95 ไม่มีก็ไม่ตาย

ครั้งแรกที่ฉันส่งยิ้มไปให้เขา

ครั้งแรกที่เขาเดินเข้ามาใกล้

ผู้ชายคนนี้ก็ส่งยิ้มหวานให้ฉันทั้งที่การแต่งกายไม่เรียบร้อยสักนิดชายเสื้อนักเรียนมอปลายหลุดออกนอกกางเกง ทรงผมยาวขัดใจครูฝ่ายปกครองแค่นั้นยังไม่พอเขายังใส่รองเท้าเหยียบส้นขึ้นบนอาคารเรียนอีกด้วย

*“เราเป็นค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ