บทที่ 1 บทนำ
เสียงฝนตกกระทบกระจกดังเป็นจังหวะ ในค่ำคืนที่ลลินไม่คิดว่าชีวิตของตัวเองจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
เธอนั่งอยู่ตรงข้ามชายแปลกหน้าภายในห้องอาหารส่วนตัวของโรงแรมหรู บนโต๊ะระหว่างพวกเขามีเอกสารหนึ่งชุดวางอยู่
และตัวเลขบนเอกสารนั้นทำให้มือของเธอสั่น
ห้าล้านบาท
เงินจำนวนนี้มากพอที่จะชำระหนี้ทั้งหมดของครอบครัว และช่วยให้พ่อของเธอรักษาตัวต่อได้อีกนาน
แต่สิ่งที่ต้องแลกกลับไม่ใช่เรื่องง่าย
“คุณต้องการให้ฉันแต่งงานกับคุณ?”
ลลินเงยหน้าขึ้นถาม
ชายตรงหน้ามองเธอด้วยสายตานิ่งสงบ เขาแต่งตัวด้วยสูทสีดำเรียบหรู ใบหน้าคมเข้มแทบไม่มีอารมณ์ใดปรากฏให้เห็น
อคิน
ชื่อที่เธอได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วน
เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ และชายที่คนในวงการธุรกิจต่างพูดถึงด้วยความเกรงกลัว
“หนึ่งปี”
เสียงของเขาทุ้มและเย็นชา
“หลังจากนั้นเราจะหย่ากัน”
ลลินหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างไม่อยากเชื่อ
“แล้วทำไมต้องเป็นฉัน?”
อคินไม่ตอบทันที
เขาหยิบแฟ้มอีกเล่มออกมาจากด้านข้าง ก่อนเลื่อนมันมาตรงหน้าเธอ
ลลินเปิดดู
ข้างในคือข้อมูลเกี่ยวกับตัวเธอ ครอบครัวของเธอ และหนี้สินทุกบาททุกสตางค์
แม้กระทั่งเรื่องที่เธอไม่เคยบอกใคร เขาก็รู้
หัวใจของเธอเริ่มเต้นแรง
“คุณสืบเรื่องฉัน?”
“ผมไม่ทำธุรกิจกับคนที่ผมไม่รู้จัก”
“แต่นี่มันมากกว่าธุรกิจ”
อคินเอนหลังพิงเก้าอี้ ดวงตาคมจ้องเธอไม่กะพริบ
“ใช่”
คำตอบสั้น ๆ ทำให้เธอรู้สึกหนาวขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
เขาหยิบปากกาวางลงบนเอกสาร
“เซ็น แล้วหนี้ของครอบครัวคุณจะหายไปทั้งหมด”
ลลินมองสัญญาตรงหน้า
เธอรู้ดีว่ากำลังเดินเข้าไปในสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ
แต่ภาพพ่อที่นอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาลกลับลอยขึ้นมาในหัว
เธอไม่มีทางเลือก
“มีเงื่อนไขอะไรบ้าง?”
“สามข้อ”
อคินยกนิ้วขึ้นทีละนิ้ว
“หนึ่ง ห้ามคุณรักผม”
ลลินขมวดคิ้ว
“สอง ห้ามถามเรื่องอดีตของผม”
นิ้วที่สามถูกยกขึ้นช้า ๆ
“และสาม เมื่อครบหนึ่งปี คุณต้องออกไปจากชีวิตผมทันที”
ลลินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนหยิบปากกา
“ตกลง”
ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษ
เธอเซ็นชื่อของตัวเอง
โดยไม่รู้เลยว่าในวินาทีเดียวกันนั้น อคินกำลังมองลายเซ็นของเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
เหมือนคนที่กำลังรอคอยสิ่งนี้มานานหลายปี
“ยินดีต้อนรับสู่ชีวิตของผม”
เขาพูดเบา ๆ
ลลินเงยหน้าขึ้น
“ตั้งแต่วันนี้ คุณคือภรรยาของผม”
---
สามวันต่อมา
รถสีดำคันหรูจอดอยู่หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่
ลลินก้าวลงจากรถพร้อมกระเป๋าเพียงใบเดียว
เธอมองบ้านตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อว่าต่อจากนี้ ที่นี่จะกลายเป็นบ้านของเธอ
“คุณผู้หญิง เชิญทางนี้ค่ะ”
แม่บ้านเดินเข้ามาต้อนรับ
ลลินกำลังจะเดินตามเข้าไป แต่เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“ห้องของเธออยู่ชั้นสอง”
เธอหันกลับไป
อคินยืนอยู่ตรงนั้น
เขายังคงสวมชุดสีดำ ใบหน้าเรียบนิ่งเหมือนวันที่พบกันครั้งแรก
“แล้วห้องคุณล่ะ?”
“อยู่คนละฝั่ง”
“ดีค่ะ”
ลลินตอบทันที
“เพราะฉันก็ไม่ได้อยากอยู่ใกล้คุณ”
เป็นครั้งแรกที่แววตาของอคินเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เขาเดินเข้ามาหาเธอจนระยะห่างระหว่างทั้งสองเหลือเพียงไม่กี่ก้าว
“จำสัญญาได้ก็ดี”
เขาก้มลงกระซิบข้างหู
“แต่จำไว้อย่างหนึ่ง...”
ลลินกลั้นหายใจ
“สัญญาของเรามีข้อห้ามเรื่องความรัก”
เขาถอยออกมาและสบตาเธอตรง ๆ
“ไม่ได้หมายความว่าผมจะห้ามตัวเองได้”
พูดจบ เขาก็เดินจากไป
ทิ้งให้ลลินยืนอยู่ตรงนั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรงผิดปกติ
เธอไม่รู้เลยว่า...
การแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะเงิน
และเหตุผลที่แท้จริงที่อคินเลือกเธอ
กำลังจะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล
