บทที่ 20 ความทรงจำสุดท้าย

บทที่ 20: ความทรงจำสุดท้าย

รุ่งเช้ามาถึงพร้อมฝนที่ยังตกไม่หยุด อคินและลลินเดินทางไปยังบ้านเก่าของครอบครัวเธอ บ้านหลังนี้ถูกขายทิ้งไปหลายปีแล้ว แต่จากข้อมูลของผู้จัดการ ที่ดินยังคงเป็นชื่อของพ่อเธอ อคินใช้กุญแจเปิดประตูห้องเก็บของหลังบ้าน ภายในมีตู้ไม้เก่าอยู่หนึ่งใบ ลลินยืนมองมันด้วยความรู้สึกคุ้นเค...