บทที่ 31 31

“ผมมาซื้อของ แล้วต้องการจ่ายเงิน ถ้าไม่มายืนอยู่ตรงนี้แล้วจะให้ไปจ่ายที่ไหนไม่ทราบ” น้ำเสียงนั้นแฝงไว้ด้วยความกวน 

“ไอ้คนบ้า อย่ามากวนนะ” ดาริกาแหวอีก

“เอ้า ผมมาซื้อจริงๆ นี่ไง ดูสิ” เขาวางชุดเดรสสีสวยหลากหลายชุดบนเคาน์เตอร์ทำให้ดาริกามองค้าง พูดไม่ออก แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ ชี้มือไปที่พนักงานขาย

“นู่น ถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ