บทที่ 40 40

‘แค่คิดให้เมา’

เขายังแย้งไปน้ำขุ่นๆ

พุดมาลัยโบกไม้โบกมือ เริ่มจะประคองสติไม่ไหว “ช่างเถอะค่ะ คุณไปส่งโบว์ที่บ้านดีกว่า”

“อาการแบบนี้กลับไปจะดีเหรอ แม่เห็นลูกสาวเมาแบบนี้จะห่วงเอานะ อยู่กับผมเถอะ”

ขาเรียวก้าวเดินไปไม่ถึงสองก้าว ก็ถูกมือแกร่งช้อนอุ้ม พุดมาลัยหวีดร้องเบาๆด้วยความตกใจ ถามเขาเสียงตื่น

“จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ