บทที่ 41 41

แล้วหลุดเรียกชื่อเขาเสียงดังเสียงเรียกนั้นสั่นจนพุดมาลัยแทบจำเสียงตัวเองไม่ได้ หวีดร้องเบาๆ ก่อนที่ร่างกายจะกระตุกเกร็ง หมดแรงอยู่กับที่นอนทั้งที่เฟอนันเดสยังไม่ได้พาตัวตนชำแรกดอกไม้งามเข้ามา พุดมาลัยก็รู้สึกว่าแทบตายอยู่แล้ว เหลือบมองอีกทีก็เห็นว่าเขาปีนขึ้นมานอนอยู่ข้างๆ อวดความใหญ่โตล่ำสันของท่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ