บทที่ 45 45

พุดมาลัยตัวสั่นด้วยความโกรธไม่ถามอะไรต่อไปอีกก็ร้องไห้วิ่งออกมา ทั้งความโกรธความเสียใจโหมเข้าใส่พร้อมกันจนแยกไม่ออกว่าเธอกำลังตกอยู่ในอารมณ์ไหน น้ำตาไหลรินไม่ขาดสายเป็นทางยาวเจือกับเสียงสะอื้น พุดมาลัยร้องไห้จนตัวโยนพิงกับเสาไฟต้นหนึ่งอย่างคนหมดแรง ทั้งผิดหวังทั้งเสียใจที่ถูกหลอก เป็นคนโง่งี่เง่าในส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ