บทที่ 113 ในรอบหลายเดือน (1)

“ถ้าไม่เห็นกับตากูก็ไม่เชื่อร๊อก เฉินมันมีเมีย มีลูกแล้ว และนี่เมียมันก็ยังท้องอีก ใจมึงไม่คิดจะบอกเพื่อนบ้างหรือไง”

“เอาน่า มึงจะมาโกรธอะไรกูล่ะไอ้ฤกษ์ วันๆ กูทำแต่งาน ขลุกแต่ในเหมือง เพื่อนฝูงก็นานๆ เจอกันที”

“เฮ้อ มึงนี่จริงๆ เลยนะ ต้องให้กูรู้ด้วยตัวเอง”

ณรงค์ชัยยกชาขึ้นจิบ การสนทนากับเพื่อนส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ