บทที่ 114 ในรอบหลายเดือน (2)

ปอร์เช่สีดำเงาวับแล่นมาจอดสนิทบนทรายสีขาวสะอาดห่างจากบ้านวินเทจหลังเล็ก เจ้าของรถกระชับสูทที่สวมอยู่ให้เรียบร้อยก่อนเดินไปทักทายคนทั้งสามที่ยืนรออยู่อย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

“สวัสดีค่ะพี่วิน” ไอริณยกมือไหว้ทักทายเพื่อนสามี น้องอายทำตามอย่างไม่ต้องให้บอก สองแม่ลูกฉีกยิ้มกว้างสดใสให้เขา

“หวัดดีครับน้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ