บทที่ 132 โฆษณาชวนเชื่อ (3)

“ไม่ไหวแล้วว่ะ” เขาปลดผ้าขนหนูออก เขวี้ยงทิ้งไปไกลๆ อย่างไม่แยแส หุ่นน่าเชยชมที่ใครเห็นต่างต้องขลาดเขินและเสียววูบท้องน้อย ไอริณก็เป็นหนึ่งในนั้น

ลมหายใจกระชั้นถี่ ไอร้อนละลามใบหน้าเป็นสีเข้มจัด

“ค่อยๆ นะคะเฮีย” เธอจับแขนเขาไว้ สายตาคู่สวยเจือความร้องขอให้ทำเบาๆ ไม่เอาความรุนแรง มองดูคนตัวโตชักรูด...