บทที่ 32 จากลาและเริ่มใหม่ (2)

“เก่งนี่ตาเฉิน อย่างนี้ลุงก็เบาใจได้แล้วน่ะสิว่าลูกสาวลุงอยู่กับแกแล้วเขาจะสบายใจ” คนพูดหัวเราะทิ้งท้ายอย่างหยอกล้อ เขารู้ดีว่าประโยคเมื่อครู่มันกึ่งขันกึ่งพูดจริง แต่อย่างบดีศรน่าจะรู้ดีไม่ใช่หรือว่าทรัพย์สมบัติตระกูลหลี่มันมากมายมหาศาลแค่ไหน

เมื่อเจ้าของบ้านพึ่งเอ่ยถึงผู้เป็นลูกสาวไปหมาดๆ เฉินเจิ...