บทที่ 97 ตอนจบ

เขากดริมฝีปากลงบดขยี้เรียวปากบางอย่างโหยหา รสจูบที่ร้อนแรงและเอาแต่ใจทำให้ออกซิเจนในอากาศดูจะน้อยลงไปทันตา มือหนาบีบเคล้นทรวงอกอวบหยัดสู้มืออย่างหนักหน่วง ก่อนจะรั้งร่างเธอขึ้นมานั่งพิงขอบอ่าง วายุโน้มตัวลงงับยอดถันสีหวานที่ชูชันล้อสายตา ส่วนนิ้วเรียวก็สอดแทรกเข้าไปในร่องหลืบที่ฉ่ำแฉะ รัวจังหวะจนน้ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ