บทที่ 17 พายุหลงฤดู

สามทุ่มในคฤหาสน์หลังใหญ่

ไฟหลายดวงถูกปิด เหลือเพียงไฟทางเดินกับไฟสวนบางจุดที่ยังเปิดไว้สลัว ๆ

“ดึกแล้วนะมิลิน ยังไม่นอนอีกเหรอลูก”

นวลเอ่ยถาม เมื่อเห็นลูกสาวยังนั่งอยู่ที่ซุ้มไม้เลื้อย

“อีกนิดเดียวค่ะแม่ ตอนนี้กำลังสนุกเลย”

นวลมองข้อเท้าของลูกสาวอย่างเป็นห่วงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจเบา ๆ

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ