บทที่ 30 หัวใจยังไร้เจ้าของ

หัวใจยังไร้เจ้าของ

หลังจากสลัดรีน่าออกไปพ้นหน้าได้ กองทัพก็ยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม

จู่ ๆ เขาก็เอื้อมมือไปลากจานข้าวของคเชนทร์มาตรงหน้าตัวเองหน้าตาเฉย

“เฮ้ย!” คเชนทร์อ้าปากค้าง “ไอ้กอง ข้าวกู!”

กระทิงรีบยกมือห้ามทันที

“ชู่ว์…”

“อะไรของมึง มันเอาข้าวกูนะเว้ย”

กระทิงหันไปมองเพื่อนรักด้วยสายตาเวทน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ