บทที่ 35 พอดีอยู่ที่ไหน

“นี่มิลิน… เธอหาว่าฉันเป็นหมาเหรอ”

กองทัพกัดฟันถามเสียงต่ำ หลังโดนเธอย้อนเข้าเต็ม ๆ

มิลินบิดยิ้มมุมปาก “ตอนไหนไม่ทราบ...” เธอขยับจะเดินหลบ “กรุณาหลีกทางด้วยค่ะ เดี๋ยวค่ำ”

กองทัพถอนหายใจแรง เหมือนกำลังข่มอารมณ์ตัวเองเต็มที่ แต่สุดท้ายก็ตรงเข้าไปคว้าข้อมือเธอไว้

“เฮ้ย!”

มิลินสะดุ้ง ก่อนถูกลากตรงไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ