บทที่ 22 "อย่าเป็นอะไรเลยนะ"

“สร้อย” สะบันงาหันกลับมาตกใจเมื่อเห็นสร้อยยืนอยู่ข้างหลังเธอ สร้อยตัวสั่นเทา เธอได้ยินทุกอย่างที่สะบันงาพูดกับทับทิม คิดไม่ถึงว่าสะบันงาที่เธอรู้จักจะร้ายกาจได้ถึงเพียงนี้

“ได้ยินทุกอย่างใช่ไหม” สะบันงาถามเสียงเรียบ ใบหน้าที่เคยแย้มยิ้มยินดีอย่างทุกทีแปรเปลี่ยนเป็นสีหน้าเรียบเฉย สร้อยขยับถอยหลังห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ