บทที่ 30 "สะบันงา"

หลายวันมานี้ เสือลักษมณ์ไม่แม้แต่จะมองหน้าสายน้ำและสะบันงา คนตัวเล็กกลับมาอยู่ที่กระท่อมด้วยความรู้สึกสับสนและเจ็บปวดที่โดนหมางเมิน อีกฝ่ายไม่แม้แต่มาตามเขาแม้แต่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นสายน้ำก็ไม่หยุดทำหน้าที่เมีย

เขาเดินขึ้นมาบนเรือนใหญ่ ยกกับข้าวสำรับเย็นมาให้ และก็เจอเข้ากับสะบันงา เธอเดินเข้ามาท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ