บทที่ 127 Chapter 127

เมียสวมรอย บทที่ 127

"พ่อขอโทษที่ส่งคนตามลูกกับเมียลูก แต่พ่อไม่ได้หวังร้ายเลย"

"ถึงพ่อไม่ได้หวังร้าย แต่คนที่ถูกตามรู้ไหมว่าเขาหวาดกลัว ผู้หญิงและเด็กแถมยังมีคนแก่ที่พิการ"

"พ่อคิดถึงหลาน" ศักดินาไม่ปล่อยให้ลูกต่อว่าไปเยอะกว่านี้แล้ว

"อะไรนะครับ?"

"พ่อคิดถึงเทวิน"

"ผมไม่เชื่อ"

"ลูกก็รู้ว่าพ่อแสดงคว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ