บทที่ 101 101

มาถึงหน้าห้องตัวเองก็พบว่าร่างสูงยืนกอดอกรออยู่ก่อนแล้ว

“อ้าว พี่ดิน กลับจากทำงานเหนื่อยไหมคะ” เธอตีหน้าระรื่น ก่อนจะหลบตาวูบเมื่อสายตาคมดุเขม้นมอง

“กลับมาได้สักพักแล้ว มาหาเธอที่ห้องแต่ไม่เจอ ไปไหนมา”

“ก็…” หญิงสาวกลอกตาขึ้นข้างบนเพียงเสี้ยวนาทีก็คิดหาคำแก้ตัวได้ “เดินยืดเส้นยืดสายสิคะ ขืนนั่งๆ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ