บทที่ 105 105

“คุณนี่น๊า เราก็แก่กันแล้ว ละทิ้งทิฐิบ้างเถอะ” อธิปส่ายหน้า ก่อนจะเอ่ยขอตัว “แขกเรียก ไว้ค่อยคุยกันนะ” จากนั้นร่างสูงใหญ่ของชายวัยเกษียณก็เดินดุ่มไปทางอื่น

ทรงอัปสรยังไม่หายประหม่า เธอรู้สึกว่ามีสายตานับร้อยคู่คอยลอบมองมาที่เธอกับภูริช เมื่อทนอึดอัดไม่ไหวเลยสะกิดสีข้างเขาแล้วกระซิบถาม

“ทำไมมีแต่คน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ