บทที่ 123 123

หญิงสาวไม่ลังเลเลย เธอพยักหน้ารับ

“ภูขวัญแสงตะวันส่องไม่ถึง”

ทรงอัปสรพูดตาม “ภูขวัญแสงตะวันส่องไม่ถึง”

เพียงวลีแรกก็ทำเอาชายหนุ่มหยุดชะงักราวกับสองเท้าถูกตรึงอยู่กับที่ และเมื่อเธอท่องกลอนทีละวรรคอย่างชัดเจน มือใหญ่ก็เริ่มอ่อนแรงจนเผลอปล่อยข้อมือเธอ จวบจนกลอนจบลง

“ไปเอากลอนนี้มาจากไหน”

“หนูฝนบอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ