บทที่ 64 64

“ไม่ได้ๆ” ตาผินส่ายหน้าไปมา “กว่ามันจะโตจนกินได้ต้องเปลืองน้ำเปลืองปุ๋ยเปลืองแรงตั้งเท่าไหร่ จะมาให้ฟรีๆได้ไง”

“แค่นิดหน่อยเองจ้ะ ตอนเด็กๆมิ้วไปเล่นบ้านตาบ่อยๆ ยังไปกินข้าวบ้านตาเป็นประจำ ถือว่าเจ๊ากันไปก็แล้วกันนะคะ”

“หนูมิ้วคอยให้โน่นให้นี่ตาอยู่เรื่อย กลับจากกรุงเทพแต่ละทีก็มีของมาฝากทั้งๆที่ไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ