บทที่ 55 55

“ปลื้ม....” อัทธ์หันมามองคนข้างๆ ด้วยขอบตาที่แดงก่ำ เขาจับมือของเธอเอาไว้แน่นมาก บีบแรงมากราวกับกลัวว่าหากเขาปล่อยหรือคลายมือออก ปลื้มใจจะหายออกไปจากชีวิตของเขาทันที 

“เดือนกว่าๆ นี่เป็นช่วงเวลาที่คุณมีปลื้มแล้วหรือเปล่าคะ” ปลื้มถามด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่ต่อให้เธอจะพยายามเก็บอาการแค่ไหน สุดท้ายเสียงเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ