บทที่ 14 ผู้คุ้มครอง...(1)

“อุ๊บ แหวะ...อ้อก”

เสียงดังโอกอากตั้งแต่เช้ามืดปลุกร่างกำยำซึ่งกำลังหลับใหลให้รู้สึกตัว คำถามผุดขึ้นมาในหัวว่าใครเป็นอะไร แขนยาวปัดป่ายไปยังด้านข้างจึงได้รู้ว่าเสียงดังเมื่อครู่มาจากคนนอนข้างกันทุกคืน

ร่างสูงสปริงตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วก้าวเท้ายาวไปยังห้องน้ำทันที เพราะนึกขึ้นว่าเมื่อคืนมีคนป่วยนอ...