บทที่ 28 แข่ง...(1)

“ตอนเย็นน้ามนกับน้าเวย์จะมารับขุนไหมฮะ”

เด็กน้อยลงจากรถแล้วเดินมาจับมือของเวทัศพลางหันไปเงยหน้า

มนลิตา ดวงตาใสของเด็กน้อยมันช่างบริสุทธิ์อะไรขนาดนั้น หากจะปฏิเสธว่ามีงานต้องทำก็กลัวว่าเด็กน้อยจะเสียใจ

“น้ามนมารับได้ครับ แต่ว่าน้าเวย์น่าจะกลับกรุงเทพฯ ก่อน”

“ใครบอกว่าจะกลับ?” เวทัศรีบพูดสวนขึ้นมาทันท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ