บทที่ 15 หนี้ที่ไม่ได้ก่อ(3)

ที่พึ่งสุดท้ายที่เธอนึกถึงคงหนีไม่พ้น ‘ใบหม่อน’ เพื่อนสนิทคนสุดท้าย และคิดว่าน่าจะพอมีให้เธอยืมมากที่สุด เพราะเธอเป็นเจ้าของผับชื่อดังย่านใจกลางเมือง

“ซาวันนี้อยู่ช่วยแม่ขายของไปก่อนนะ พี่มีนัดกับคุยธุระกับเพื่อนน่าจะกลับดึก ฝากบอกแม่ด้วยว่าไม่ต้องเป็นห่วง”

ฟาริศายกข้อมือดูนาฬิกาบนข้อมือเห็นว่าจะห...