บทที่ 25 คืนที่พลาดพลั้ง(2)

ภายในห้องมีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียง แสงนั้นสาดไปยังร่างสูงที่นอนตะแคงหันหลังให้กับประตู

ผ้าห่มคลุมร่างนั้นอยู่ครึ่งลำตัว เผยให้เห็นแผ่นหลังแน่นตึงและเส้นผมที่ชี้ฟูเล็กน้อยเหมือนเพิ่งล้มตัวลงนอน

“พี่แพร ปิดไฟไวจังเลยค่ะ” ฟาริศาพึมพำเสียงอ้อแอ้

ไม่มีเสียงตอบ เธอถอดรองเท้าออก เดินโซซัดโซเซไปยังเตีย...