บทที่ 30 เรื่องไม่คาดคิด(1)

“นั่งที่ ๆ”

สุริยากึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาในแผนก แล้วโบกมือไล่ลูกน้องในทีมที่กำลังจับกลุ่มพูดคุยให้กลับไปนั่งทำงาน

ฟาริศาเงยหน้าจากแฟ้มเอกสาร หัวคิ้วย่นเข้าหากัน ไม่เข้าใจว่าพี่สุริรีบร้อนอะไรขนาดนั้น ทว่าไม่นานคำตอบที่เธอต้องเอ่ยถามก็เดินเข้ามา

ร่างสูงโปร่งสวมชุดสูทสีน้ำเงินเข้มเข้ากับรองเท้าหนังส...