บทที่ 44 ไม่ทันตั้งตัว (สู่ขอ)(3)

“ฟา คือว่าแม่ ...” อินตาเว้นจังหวะพูด ก่อนเอ่ยต่อ “แม่ตกปากรับคำยกหนูให้กับคุณธีรนัยไปแล้วล่ะ แม่รู้ว่าเรื่องทุกอย่างหมดแล้วนะ แม่ขอโทษนะลูกที่เป็นต้นเหตุให้ฟาต้องมารับผิดชอบกับเรื่องทั้งหมด”

“ไม่เอาสิคะแม่ อย่าโทษตัวเอง ฟาเป็นคนรับข้อเสนอของคุณลุงเอง ไม่เกี่ยวกับแม่เลย”

มืออวบเอื้อมไปกุมมือเหี่ยว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ