บทที่ 48 ปรับตัว...(1)

“สายจนตะวันโด่งแล้ว ทำไมลูกสะใภ้บ้านนี้ถึงนอนกินบ้านกินเมือง ทั้งที่เป็นวันแรกที่มานอนบ้านฝั่งสามี ไม่ละอายหรือไงก็ไม่รู้”

มื้อเช้าของวันใหม่ อมราเอ่ยขึ้นขณะตักข้าวต้มเข้าปาก แม้จะเป็นคำพูดลอย ๆ แต่หากคนถูกเอ่ยถึงได้ยิน คงรู้สึกไม่ชอบใจก็ได้

ธนภพที่นั่งอยู่เยื้องกันได้แต่ส่ายหัวให้กับแม่ตัวเอง และ...