บทที่ 90 กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม(1)

“คุณมาที่นี่ได้ยังไง...”

ใบหน้ากลมน้ำตารื้นทันทีที่เห็นเขามายืนอยู่ตรงหน้า แต่ยังไม่ทันที่จะขยับปากพูดอะไรต่อ คนตัวสูงกว่าก็เดินเข้ามาหา พร้อมกับดึงร่างอวบเข้าไปกอด อ้อมแขนนั้นรัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก

“คิดเหรอว่าแค่นี้ ผมจะตามหาคุณไม่เจอ”

ปลายจมูกจรดลงเส้นผมนุ่ม สรรพนามที่ห่างเหินช่วงใช้ชีวิตคู่เปลี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ