บทที่ 15 คืนที่เหนื่อยล้า

ดนัยเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ในช่วงค่ำ ใบหน้าหล่อเหลายังคงมีรอยยิ้มจาง ๆ ติดอยู่หลังจากแยกกับโยษิตา แต่เมื่อก้าวเข้ามาในห้องรับแขก รอยยิ้มนั้นก็เลือนหายไปทันที

เอมอรนั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ หล่อนหันมามองลูกชายทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้า ก่อนจะวางแก้วน้ำชาลงบนโต๊ะด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“ดนัย!”

ชายหนุ่มหยุดเดินแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ