บทที่ 35 ไม่อภิรมย์นัก

"ดนัย!"

เอมอรยิ้มร่าเมื่อเห็นลูกชายเดินลงมาจากบันได สองเท้าก้าวอย่างมั่นคงตามแบบฉบับคนที่มีระเบียบในชีวิต เสื้อสูทพาดอยู่บนแขนข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างถือกระเป๋าเอกสาร เป็นภาพที่เห็นจนชินตาในทุกเช้า

"ครับแม่"

"แม่มีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย"

ดนัยปรายตามองมารดาเล็กน้อย ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องรับประทานอาหาร โดย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ